Mutluluğun sırrı beklentisiz olmanın sınırıyla ölçülüyormuş anladım. Kalbinde zerre payımdamı yok dersin sonra. Ama olmaz. Bu kötü gidişe bir son vermem gerekir. Ama olur. İstesem dünyalara kavuşurum inan. Neden? Siyah beyaz acılar çekiyoruz hep birlikte. Niteliksiz gölgelerinde hayatın, uzak üç beş kelimesine hapsolmuş yalınlığımızda, kimsesizliğimizde, s**tir çekilmiş bir halde en berbat en ayık hallerimizle birkaç şişeye hapsolmuşken gönlümüz, siyah beyaz acılar çekiyoruz hep birlikte. Eğer birinin sizi anlamasını beklerseniz, bilin ve görün ki, böyle bir şey hiçbir daim olmayacak, hiçbir daim ulaşamayacaksınız bu arzunuza.
-Siz-sız ekli birkaç kelime yakacak en derin yerinizi. Bilmiyoruz ve hiç bilemeyeceğiz. Çünkü kendi kirli düşünceleriyle insan, varoğlu vardır. Bunu kabullendirir kendine.
Benim bütün çabam kimseye muhtaç olmadan yaşamaktır..
İnsanlar hiçbir şeyimi almazlarsa,
- Bana çok şey vermiş olurlar..
Hiçbir kötülük etmezlerse,
- Yeterince iyilik yapmış sayılırlar..
Montaigne
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder